อย่าถามได้ไหมว่า  . . . ทำไมฉันต้องเดินจากมา
อย่าถามได้ไหมว่า  . . . ทำไมฉันต้องทำแบบนี้
ถามตัวเองก่อนจะดีไหมว่า  . . . ทำสิ่งใดลงไปแล้วบ้าง
ถามตัวเองก่อนจะดีไหมว่า  . . . สิ่งที่ทำลงไปถูกต้องแล้วหรือ

หลอกลวง  . . . ยังพอทน
ทรยศ  . . . นั่นอาจเป็นความเข้าใจผิด
เสแสร้ง  . . . ก็คิดว่าอาจมีเหตุผล
แต่รู้ไหมเมื่อนำมารวมกัน  . . .
มองโลกแง่ดีแค่ไหน  . . . โง่อย่างไร
ก็ยังต้องเสียน้ำตา  . . .

สิ่งเหล่านี้  . . . ทำร้ายใครต่อใครหลายคน
โดยเฉพาะ  . . . คนที่จริงใจมาตลอด
แต่คนเหล่านี้คงไม่มีค่า  . . . จึงทำกันได้ลงคอ

ความสัมพันธ์  . . . มันสร้างยาก
ระยะเวลา  . . . ไม่อาจยืนยันว่า ทุกสิ่งจะมั่นคง
ระยะเวลา  . . . กลับทำให้ทุกอย่างพังทลาย
เพราะระยะเวลา  . . . พิสูจน์ความจริงทุกอย่างให้เปิดเผย
ทำลายทุกสิ่ง  . . . ง่ายดาย  . . . ชั่วพริบตา

คิดให้ดีได้ไหม  . . . ก่อนตัดสินใจกระทำ
อย่างน้อยก็รู้สึกตัวว่า  . . . กำลังจะทำอะไร
อย่าทำเพียงแค่ส่ายหน้าปฏิเสธว่า  . . . ไม่รู้เรื่อง และไม่ได้ทำ
อย่าโทษว่า  . . . คนอื่นไม่ดี

อย่าบีบน้ำตา  . . . เรียกความสงสาร
อย่าคิดว่า  . . . เดินหนีปัญหาแล้วทุกสิ่งจะจบ
เศษซากสิ่งที่โดนทำลาย  . . . ยังอยู่
รอยแผล  . . . ต่อให้จางเท่าไหร่ ก็ยังเป็นรอยแผล
และบางแผล  . . . กาลเวลาก็ไม่อาจลบเลือน

ทำได้แค่มองตาฉัน  . . . แล้วบอกว่า
. . . ทุกสิ่งเป็นเพียงข่าวลือใช่ไหม
แต่จะให้ฉันทำอย่างไร . . . ในเมื่อฉันรู้ความจริงแล้ว
. . . จากทุกคนที่ไม่โกหก. . .
ความจริงไม่เคยตาย. . . ไม่รู้หรือ
แต่จนวันนี้. . . ยังมาโกหกกัน ทำไปเพื่ออะไร

รู้ตัวบ้างไหมว่า. . . กำลังมีความสุขบนความทุกข์ผู้อื่น
รู้ตัวบ้างไหมว่า. . . กำลังหัวเราะอยู่บนคราบน้ำตาคนรอบข้าง
เคยคิดว่า. . . ความสัมพันธ์นี้มีค่า...สุดท้ายฉันก็คิดไปเอง
เมื่อพบว่า. . . คนๆหนึ่งที่เคยไว้ใจ กลับสนใจแต่ตัวเอง

เสียใจ. . . ที่ต้องพูดและทำอย่างนี้
นานแค่ไหนแล้ว. . . กับการที่ฉันต้องทนอยู่
จบกันเสียที. . . เส้นความอดทนขาดผึง

อยากให้รู้ไว้สักครั้ง. . .
ไม่มีคำว่า. . . อภัยสำหรับคนไม่สำนึก
บางสิ่งแตกสลายไป. . . ร้องไห้เสียใจ
แต่. . . เมื่อความสัมพันธ์นี้จบลง
ฉันกลับต้องหัวเราะ. . . ดีใจ
จะโกหกต่อไปก็เชิญ. . . แต่โกหกตัวเองให้ได้ด้วยแล้วกัน

กรูส์จะขอสันยาว่าจะรักเมิงคนเดียวแระตลอดปัยยยยยยยยขอโทดเรื่องราวที่ผ่านมาต่อจากนี้กรูส์จะร๊ากเมิงหั้ยนานๆเรย

 

ก้าวเดิน…ของความรัก

ข้อมูลจาก Forward Mail
ภาพประกอบทางอินเทอร์เน็ต




“ความรัก” ของคนเรา ก็มีเท้าเดินเหมือนกัน
เมื่อแรกเริ่ม . . . ความรักก็เดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
เพราะ . . . อยากจะถึงจุดหมายที่หวังไว้

คือ . . . ใครคนหนึ่งที่เรารู้สึกดีๆด้วย
เมื่อสมหวังแล้วความรักก็เดินไปเรื่อยๆ
. . . ไม่ต้องก้าวยาวและเร็ว
. . . เดินไปตามปกติและก้าวต่อไปเรื่อยๆ
. . . ในช่วงนี้ถ้าเดินเร็วไปอาจจะเจอหลุมและสะดุดได้
ก็คงจะต้องเดิน  . . . อย่างระมัดระวัง
. . . และก้าวให้ได้จังหวะ  . . .  ที่เหมาะสม



แต่เมื่อถึงเวลา . . . ที่ความรักผิดหวังหรือจบลง
ความรัก . . . ก็จะเดินช้าลง
บางทีอาจจะช้า . . . ช้าจนเหมือนเราเดินถอยหลัง

เหมือนกับ . . . คนที่หกล้มแล้วขาเจ็บ
จะเดินไม่ถนัดนัก  . . . ต้องรอเวลาเพื่อรักษาให้แผลที่เกิดจากการหกล้มหาย
แล้วค่อยก้าวเดินต่อไป . . . อย่างปกติ

ความรักก็มี step ในการก้าวเดินไปอย่างนี้เรื่อยๆ
ช้าบ้าง  . . . เร็วบ้าง จนกว่าจะถึงวันหนึ่งที่เราได้เจอคนที่ใช่จริงๆ
วันนั้น . . . ความรักคงเดินต่อไปได้เรื่อยๆ

ถึงจะหกล้มบ้าง ตกหลุมบ้าง
แต่ . . . ก็ยังมีคนที่คอยประคอง คอยเดินไปด้วยกัน
ไม่ใช่หกล้มแล้ว . . . ต้องลุกเดินต่อด้วยตัวเองอีกต่อไป

เมื่อความรัก . . . ก้าวเดิน
เราจึงต้องก้าวตาม . . . อย่างระมัดระวัง
จะหกล้มบ้าง จะสะดุดบ้างก็ต้องพยายามลุกขึ้น
. . . และกลับมาเดินต่อไป ให้ได้ . . .

คาถาทำให้เรียนเก่ง


ปาเจรา วีดีโอโหตุ โทรทัศน์สรา ตำราบ่สน

ข้า ขอเคารพน้อมสักการ แต่โทรทัศน์นาจาร์ย และวีดีโอเอ็กซ์

ศึกษา

ทั้งวิทยุประกาศวิชา อบรมจริยา แก่ข้าในกาลปัจจุบัน

ข้า ขอเคารพเทปทุกๆอัน สามม้วน1วัน1วันเรียน3วิชา

ขอเดช เครื่องถ่ายเอกสารมา ปัญญาให้เกิดแตกฉาน

อุตสาห์มานั่งเรียน ทุกๆวัน เรียนไปก็ปวดกบาล

ฉะนั้นอย่าได้เรียนมันเลย (กราบ)

ปัญญาต๊อกแต๊ก อิโหล่ โต๋เต๋ สอบไม่O.K เลยเรียนมา8ปี

(กราบ)

ไหล่ของกุ
-- มันไม่ได้มีความหมายเพียงเพื่อประคองหัวกุไว้คนเดียวเท่านั้น แต่เพื่อน สามารถใช้มันเพื่อประคองหัวเพื่อนได้ด้วย

เสื้อของกุ-
-ไม่ได้มีไว้ห้อหุ้มร่างกายของกุเพียงอย่างเดียว มันพร้อมจะเป็นที่เช็ดน้ำตา และที่สั่งขี้มูกของเพื่อนถ้าเพื่อนต้องการ

แขนของกุ
--ไม่ได้มีไว้จูงหมาเดินเล่น แต่มันสามารถใช้ประคองเพื่อนเมื่อเพื่อนจะล้ม แต่ถ้าเพื่อนล้มลงไปแล้ว กุก็ยังมีมืออีก 1 คู่ไว้ช่วยฉุดเพื่อนขึ้นมา

ปากของกุ
--ไม่ได้มีไว้เพื่อกินและพูดพล่ามทั้งวันหรอกนะ แต่มีไว้พูดให้กำลังใจเพื่อนด้วยเมื่อถึงเวลาจำเป็น

ตาของกุ
--มีไว้เพียงเพื่อกระพริบขึ้นลงเสียเมื่อไหร่ กุเอาไว้ใช้มัน มองสิ่งดีๆในตัวเพื่อนด้วยต่างหาก

ฟันของกุ
--ก็ไม่ได้มีไว้กัดใครๆเขา แต่มีไว้เพื่อจะใช้มันประดับเหงือก ทุกครั้งกุยิ้มให้เพื่อน

หูของกุ
--ก็ไม่ได้มีไว้เพื่อเจาะรูแขวนเครื่องประดับ แต่มันใช้ฟังเพื่อน เมื่อเพื่อนต้องการระบายอะไรออกมาให้กุฟัง

เท้าของกุ
--ไม่ได้มีไว้สะสมกลิ่น... โอเค ถึงแม้มันอาจจะมีบ้าง แต่กุจะใช้เท้า เพื่อเดินอยู่ข้างๆเพื่อนนี่แหละ จะไม่ไปไหนไกล

สมองของกุ
--อาจไม่ค่อยมีประโยชน์เวลาสอบนักก็จริง แต่มันจะทำงานหนัก เมื่อเพื่อนต้องการความช่วยเหลือ

ส่วนพวกตับ ไต ไส้ กระเพาะ ม้าม เซี่ยงจี๊ ของกุ
--มันมีไว้ทำหน้าที่ของมันน่ะ แต่ถ้าเพื่อนต้องการอย่างรีบด่วน กุยินดีสละให้

หัวใจของกุ
--ก็ไม่ได้มีไว้สูบฉีดเลือดเพียงอย่างเดียว แต่มันทำหน้าที่เก็บเพื่อนไว้ข้างในได้ด้วย...